|
Ons dagboekje. Een oud idee van een dagboek ontsproot bij de kennismakings bijeenkomst in Vleuten de Meern. Hier onder een lijst van de deelnemers en ieder schreef op zijn eigen wijze. Veel lees genot. Vrijdag 18 september 2009. Vertrek vanuit Nederland. Vrijdagmorgen om 05.30 loopt de wekker af. Wij uit ons bed, douchen en ontbijten en klaar maken, want om half zeven zou Fons bij ons zijn met zijn schoonzoon, om ons naar Eindhoven te brengen. Naar het station. Hij kwam inderdaad, maar zonder Fons en Jo –die hadden zich verslapen-. De wekker deed het niet. Vervolgens in Eindhoven gezocht waar we moesten zijn en toen de trein er was, wilde Fons boven zitten, dat met onze bagage niet zo makkelijk was. Op naar Schiphol. We zouden elkaar treffen bij Mac Donald, maar die was voorbij de incheck balie. Dus dat liep niet zo goed, maar alles kwam goed. Bij de douane had Fons nog een pompschroevendraaier bij zich, maar hij hoefde hem niet in te leveren. Dat ging soepel, maar in Washington moesten we nog het groene en blauwe formulier invullen.We hadden deze formulieren nooit gekregen, maar alles kwam goed In Washington moesten we ander half uur wachten, omdat het vliegtuig naar Atlanta vertraging had. Eindelijk in Atlanta aangekomen stond Marius ons al op te wachten. Toen we buiten kwamen was het aardig warm. Het taxibusje moest 2 maal rijden om ons allen met bagage naar het hotel te brengen. Daar aangekomen stond Marja met de sleutelkaart klaar voor onze kamers, zodat we onze bagage weg konden zetten. Daarna was er bij het zwembad een samenkomst van allen, die met deze reis meegaan. We hebben gezellig zitten tot ongeveer 11 uur en zijn toen naar bed gegaan Zaterdag 19 september 2009 Atlanta Randy Newman schreef een liedje over Birmingham, nu weten wij welke stad bedoeld wordt. Vanaf Atlanta zijn we met z, n allen opgestoomd naar Birmingham. Nog nooit in 1 dag zoveel regen gehad. Aanvankelijk begon het te nevelen, maar toen het eenmaal ging plenzen kwam er geen eind meer aan. Regenpakken hielpen niet meer. Iedereen was als een dweil, maar het mocht de pret niet drukken. De eerste motordag was om nooit meer te vergeten. In regen rijden valt tegen en alles moest uit de kast om een beetje zicht op de weg te houden. Na enkele keren gestopt te hebben bij de Mac Donald (moesten we daar niet verzamelen?) en de Mexicaan zijn we omstreeks half zeven aangekomen. Wat ik nog vergeet is een bezoek aan het MotorMuseum “Barber”in Leeds. Zeer zeker de moeite waard. Voor Roy zeker een adres om een dag zoet te zijn. Hij is tekenaar en ontwerper. Dus kon hij zijn hart op halen. ’s Avonds de dag met z,n allen afgesloten in Jimmy,s. Wat beter kennis gemaakt en verder naar een bar waar de meeste Mexicaan waren. Leuk om eens mee te maken en iets te laat in bed Verder: Water overlast in Atlanta (CNN), Memphis overstromingen (ABC). Zondag 20 september 2009. Alweer op tijd wakker. Nog snel een paar kledingstukken in de wasdroger, want het was nog niet droog van gisteren. Om 08.45 uur vertrekken we. Het weerbericht gaf slechte berichten, maar we hebben het op 1 bui na droog gehouden. We rijden door tot 10.15 en gaan ontbijten. Weinig keus of bij een benzinestation of K.F.C. Er gaan al een paar regenjassen en –broeken uit. Het wordt warm en zwoel, maar op de motor is dat wel lekker. We gaan verder richting Meridian. Mooie wegen om te rijden en rustig, want de Amerikanen zijn allemaal naar de kerk. Natchez Trace Parkway en Battlefields is prachtige natuur, waar je door rijd. Je begint al te zien, dat we naar de herfst gaan. Onderweg moet je veel verkeersborden lezen zoals: Speedzonen; Shoulders drop off; No passing; Speed Limiet. Als je dit naar het Nederlands zou vertalen, krijg je toch vreemde gedachtes. Is dit een gebied waar je de drugs, speed mag gebruiken/ Schouders drop off?. Heeft dit te maken met voetbal en Hoeveel speed mag je gebruiken. Maar niet te veel over nadenken. En gewoon aan de speed –snelheid- houden! Zondag middag om 15.00 uur bij het hotel. We springen in de pool –dachten we- Gesloten. Buiten het seizoen en het is zo warm. Rond 18.30 uur verzamelen en eten. Ze zijn niet ingericht voor een grote groep, maar met veel geduld en een dosis humor komt het allemaal goed. De rest gaat naar een bar –met live Music, en drinken daar nog een Butje. Ik zelf loop terug naar het hotel. Nog een paar mailtjes en wat lezen en t.v. kijken. Een geslaagde 2e dag. Maandag 21 september 2009: op weg naar Vicksburg! Vroeg uit de veren voor sommige, na een zware nacht en een speciale taxirit!. ,s Morgens om 08.30 bij de bus voor de bagage en dan naar het Waffle House om te breakfasten. Alles kwam binnen gedruppeld. Na het ontbijt richting Vicksburg. Een tocht van ongeveer 200 mijlen. Eerst door een schitterend nationaal Park. Wel geen beren gezien! We zijn met z,n allen over de brug van de Mississippi en terug gereden (State Louisiana) gestopt langs de River. Mooie foto,s gemaakt en toen we weg reden lag Fons op de kop met de motor (stuntman). We hebben met 5 man de motor opgeduwd en toen naar hotel 8 rustige avond: gezwommen en gegeten Wim, Wil en Math. Nog even naar de bar geweest! Dinsdag 22 september 2009: Van Vicksburg naar Memphis! (Na een korte briefing werd besloten over te stappen van blikjes bier naar flesjes. Geen tegen stemmers en geen onthoudingen???) De nacht was niet veel belovend: donder en bliksem. ’s Morgens nog steeds regen, de pakken weer aan en weg waren we. Het was maar een kort ritje naar het Historic Battle Field in Vicksburg. Leuk museum en Park. Nu op weg naar Memphis, tussenstops en tanken en natuurlijk de inwendige mens. Een schitterende rit met veel zon en voor het eerst de hele dag droog. Het was een lange rit van 280 mijlen. ’s Avonds wezen eten in de Beale Street in Memphis. Veel muziek en daarna een lange wandeling naar het Motel. Woensdag 23 september 2009: Graceland here we are! Na een avond stappen in Memphis, konden we uitslapen. 09.30 vertrek naar Graceland. We gaan kijken of Elvis al wakker is. Na ongeveer 20 minuten rijden kwamen we daar aan. Eerst in de Harley shop gekeken en daarna naar Graceland. We werden met een busje naar het huis gereden en daarna een rondleiding gehad (incl. een Headset!) Zeer interessant. Vandaar naar zijn we naar een H.D. dealer gereden. Wat rond gekeken en veel moois gezien. Toen naar het Motel en onder het genot van een biertje nog wat na gepraat.s’ Avond naar de Bealestreet, veel gezien en genoten van de muziek. Donderdag 24 september 2009 naar Poplar Bluff. Vanmorgen om 08.30 AM vertrokken, om te tanken en te ontbijten. Tijdens het ontbijt begint het te regenen, dus de pakken mogen we weer aan. Alleen Wim durft het aan om zonder te vertrekken. Na een klein uurtje rijden, stoppen we voor the Early Highschool –een vervallen oude school- om de regen kleding uit te doen. Vanaf dat moment veel rechte wegen en relatief weinig bijzonders te zien. Tot dat we voor de tweede keer deze dag gingen tanken. Bij het tankstation zagen we (onder andere) een pick up truck met twee enorme schoorstenen erop. Het is me nu wel duidelijk, waar de Global Heath vandaan komt………….. Verder hebben we een Fair/Beurs bezocht en een praatje gemaakt met de locale uit Poplar Bluff. Hij vertelde graag over zijn Fat Bob en over zijn vrouw. Om 19.00 uur tijd om op te frissen en een uur later verzamelen voor een avondmaaltijd. Eenmaal buiten aangekomen stond daar weer dezelfde local. Dit keer niet met zijn motor maar met zijn pick up. Zonder dat we het hem hoeven te vragen, heeft hij ons tussen het motel, restaurant en kroeg heen en weer gereden. Een bijzondere ervaring. Na de bijzondere ervaring wilden we nog wat gaan drinken bij ons hotel maar dat ging mooi niet door. Vrijdag 25 september 2009: naar Paducah! ’s Morgens bij het hotel wat eten en omdat we pas om 10 uur zouden vertrekken, wilden we nog wat gaan winkelen, dus we stonden al om half negen voor de deur, die pas om negen uur open ging. Dus we waren goed op tijd om te gaan motoren. Na veel landerijen gezien te hebben en veel bochtenwerk, stopten de colonne rond de middag om wat te eten en te drinken. De boeren hebben hier overal veel water overlast, dus ze kunnen het land niet op om te oogsten en er staat nog veel duizenden hectaren maïs, meloenen, boontjes, katoen, gerst en weet ik veel wat nog meer, kan niet binnen gehaald worden. En ’s zomers is het droog want veel boeren hebben regeninstallaties, die wel tot _+ 400 meter lang zijn. Na nog wat kleertjes gekocht te hebben voor de klainkindertjes, reden we weer verder. Na een paar uur reden we over de rivier de Mississippi. Prachtig uitzicht. Daarna reden we over de brug van de rivier de Ohio. We moesten van Ria een voor een met zwaaiende hand op de foto. Toen zijn we Paducah binnen gereden. Wat over de markt gelopen, wat voor het thuisfront gekocht, dan naar het hotel gereden. Na gewassen en geschoren te zijn, met de taxi terug. Ze hadden op de liefdadigheidsmarkt goed budwizer en we hebben daar ook met 5 personen ongeveer een half vaerkenopgegeten. Wim, Johan, RoyJo en Ikke. Gerard, Door en Hans aten ergens kiep. Toen wilden er verschillende vertrekken maar Wim en Ikke zagen nog precies op tijd een mooi kroegje, waar ze ook Budweiser hadden en een poolbiljart. Dus dat ging goed. Na wat spelletjes afgekeken te hebben moest ik van een van die mannen meedoen. Hij liet me wel meespelen maar ik zag wel dat hij dat expres deed, dus ik kon toch niet winnen. Toen stond plotseling de taxi te wachten en moest ik stoppen Ik gaf hem mijn fles bier. Hij gelukkig en ik gered. Dus de 159 mijlen waren al bij al best vermoeiend en naar bed in motel 6 in Paducah. Zaterdag 26 september 2009: Op naar Nashville Blues en Rock and Roll! Aanvang van de dag om 9 uur, van Paducah naar Nashville. Na enkele mijlen de eerste stop bij Harley Davidson garage. Vele nog wat inkopen gedaan van t- shirt tot bigtas. We kregen nog wat ballpoints, sleutelhangers en nog wat plakkertjes. Een klein stukje file vanwege wegwerkzaamheden. De zon staat hoog aan de hemel, soms schiet er een donkere wolk voor de zon. Mooie wegen, wat ze allemaal fijn vonden, een lange weg met bochten, dat vinden ze allemaal leuk. We kwamen terecht bij een meer. Waar we lekker een meloen hebben gesneden en onze dorst mee gelest. Het was een leuk meer, waar je niet mocht vissen of zwemmen, maar enkele van ons doken toch in het meer in hun onderbroek en een enkele zonder. Maar ja, moet kunnen hè. Daarna toen we weer gingen rijden mocht ieder zijn rijvaardigheid tonen door 2x linksaf te slaan en stoppen bij het Visitor Centre, wat zo’n 20 mijl was ongeveer. Daarna volgen tot aan weg 79. Even enkele naar Mac Donald om wat te eten of drinken. Daarna moesten we nog zo’n 70 mijl naar Nashville. Volgens Marius was het altijd rechtdoor, altijd de 49 volgen, met enkele ging dat niet goed, die kwamen op een doodlopende weg uit, bij de stoplichten moesten we niet oversteken maar rechtsaf en meteen links de 49 weer op. Nu kon ieder weer voor zich rijden, wat ze allemaal leuk vonden. Naar mijn mening zijn we langs een tabaksgebied gekomen. Om 17.15 uur nog benzine tanken en toen naar Hotel Days Inn. Daarna met een taxibusje naar Commerce Street. De avond goed door gebracht, het was zeer druk in de stad, op velerlei plaatsen gevraagd of we konden eten, wat uiteindelijk lukte , maar niet zo geweldig was. Na de vele biertjes, weer op de taxi wachten. Dat duurde nogal lang, zodat Fons buiten op het bankje, waar we zaten te wachten, in slaap was gevallen. Na 2 telefoontjes, kwam de taxi en bracht ons naar ons Hotel. En konden we lekker gaan slapen, maar nee hoor, eerst nog mee naar een cafeetje met zeer harde muziek, maar ja, toch moest er een eind aan komen. Er gingen er al weer vlug naar hu; is, omdat er zo’n vreselijke harde muziek was. Dus eindelijk naar huis en lekker naar bed. Het gaat jullie goed tot de volgende dag maar weer. Zondag 27 september 2009: City Tour Nashville Om 8.30 uur afgehaald voor rondrit door de stad. Veel gezien, weinig onthouden. Om 13.30 uur in Hotel. ’s Avonds de stad in, eten en stappen. Kwamen nog de hele groep tegen. Fons was tussendoor nog even naar de kapper gegaan voor een groeimiddel, werkt perfect. Bleven wij met 5 man hangen, waarvan er een , plotseling zonder iets te zeggen, verdwenen was. De pret was over, daarom zijn wij ook maar naar huis gegaan, het was trouwens al 02.00 uur, fini. Maandag 28 september 2009-10-27 Nashville – Knoxville 280 mijl? Marius wilde de kinderen eens alleen laten rijden, nou daar is hij achter gekomen, na 3 keer tanken, kwamen wij (Wil-Math en ik) als laatste aan, om 19.30 uur. We waren wel als eerste vertrokken, maar ergens is er iets fout gegaan. We zullen er wel nooit achter komen. 22.35 uur zitten nu bij Hooters, net lekker en goed gegeten bij Red Lobster. Mooie meisjes maar verder niets te zien als 19 tv’s die gelukkig wel allemaal hetzelfde uitzenden. Zien nog wel waar we verder terecht komen. Knoxvelle-Bleu Riche Dinsdag 29 september 2009. Om half 8 opgestaan en ons klaar gemaakt, want om 8.30 was de start naar de Smokey Mountains. Eerst nog even langs Old Backerey om te ontbijten. Daarna vertrokken we gezamenlijk tot I 441. Bij het pompstation stopte Marius en de rest van de groep. Alleen Hans, Wim en Marja waren nog achter. De laatste was niet blijven staan, dus ik reed gewoon door (met flinke snelheid) en passeren waar het mogelijk was. Ik kon niemand meer vinden. Op verschillende uitzichten gestopt en foto’s gemaakt en doorgereden tot in Cherokee. Daar even down Town rond gereden en alles verkend en toen teruggereden waar ik zeker wist dat de rest daar langs moest komen. Daar 3 kwartier gewacht tot er een groep langs kwam. Toen zijn we samen de brug overgelopen en even rond gekeken in dat deel van Cherokee. Jo belde nog naar Fons waar hij was en die is samen met Marja en Gerard ook nog even komen kijken. Daarna zijn we verder gereden en hebben we Marius getroffen, die languit in het gras op ons lag te wachten. Gezamenlijk zijn we de 74 afgereden en daar waar de 129 erbij kwam, hebben we gestopt en wat gegeten. Na de inwendige mens gesterkt te hebben, zijn we verder gereden en na een 50 miles gestopt voor te tanken. Na het tanken was het niet ver meer naar het motel, maar we moesten wel even zoeken waar het stond. Even een stukje te ver gereden. Toen gevraagd bij een tankstation en daarna waren we er zo. Zoals gewoonlijk kwam de koelbox te voorschijn en werd er een biertje gedronken op de goede afloop, van weer een geslaagde mooie rit. Tijdens het keuvelen en drinken kwam er ook een lokale bewoner bij staan, waar een praatje mee gemaakt werd. Er werd afgesproken dat we om 20.15 uur samen zouden gaan eten. Naar de Chinees, want die zat aan de overkant van de parkeerplaats, waar Fons nog een optreden verzorgde, niet goed, wel erg hard. Het eten was goed en daarna werd er nog gevraagd of er nog een bar in de buurt was, maar die was er niet, dus werd de avond vroeg afgesloten en ging iedereen op tijd naar bed. Woensdag 30 september 2009 Blue-Ridge – Atlanta Eerste 10 mijl rijden we gezamenlijk met de gehele groep, daarna kan iedereen individueel rijden, wie wil. Een aantal snelle jongens zijn dan ook snel vertrokken. Eerste verzamelpunt –Gainesville-. een prachtige slingerende en in hoogte variërende route, via de 60 zuid van circa 50 mijl tot Gainesville. Bij het eerste verzamelpunt blijkt wederom maar een deel van de groep aan te komen. Maar na wat telefoneren wordt een nieuw verzamelpunt vastgesteld, hier vormt de groep weer een geheel en zal dat ook de gehele dag blijven. Dan rijden we richting Atlanta via de 985 zuid naar Stone Mountain Park voor de bezichtiging van drie vroegere presidenten van de U.S. die in steen zijn uitgehouwen. Verder wordt er nog kort een museum bezocht. Daarna gaan we richting het verhuurbedrijf van de motoren. Het afhandelen gaat vrij snel zodat we ook weer op tijd naar het hotel vertrekken voor het dagelijkse happy hour. Marius heeft geregeld dat we met z’n allen gaan eten. Tijdens het diner wordt vastgesteld een reünie te organiseren bij Wim H., dan kan iedereen zijn prachtige privé café eens bewonderen. Na het diner gaat een deel van de groep terug naar het hotel voor een laatst biertje en wordt er afscheid genomen van Ria, die de volgende morgen al vroeg naar een andere bestemming in de US gaat. Degene die nog niet drank genoeg gehad hadden, bleven nog zitten in het restaurant, hoe dat weer afgelopen is horen we morgen wel. Woensdagavond 30 september 2009. De laatste nacht van de Music Trial (Morrow-Atlanta)! Hoe liep de avond af??: Rija vertrok al snel en ging de ander morgen om 06.00 naar het vliegveld en vervolgde haar reis naar Albuquerque Ballon Festival; Fons en Jo de gebruikelijke laatste waren. Inclusief Hans, Door, Wim van D., Roy en Johan; Wim H., Wil, Gerard en Math werden al vroeg in de avond afgevoerd. (moesten nog wat bijslapen!!); De reünie op zaterdag 30 januari 2010 wordt gehouden; Marja en Marius het licht (weer) hebben uitgedaan; Marius en Marja iedereen bedanken voor de gezelligheid en zij hebben nog een paar dagen in Atlanta doorgebracht. (Bezoek aan Coca Cola en CNN News Studio,s ) Voor zover we gehoord hebben is iedereen weer veilig in Nederland aangekomen. Tot ziens met de reünie op zaterdag 30 januari 2010, waar we de foto’s etc. gaan bekijken. Tenslotte:
Het weer was voor 15% helder en blauwe lucht, 80% van de tijd bewolkt (zwaar) en zwoel warm (25/30 graden) en 7 uren tropische regen (zicht van 100 meter). Tijdzones: Eastern Time en Central Time. Verslag samengesteld door Marius Oosthoek –begeleider Music Trail 2009-
|
|
September 2009